Column: Vriendschappen

Om eerlijk te zijn heb ik maar een handje vol vrienden. Daar heb ik bewust voor gekozen. Hoe vaak hoor je immers niet dat iemand weer eens is gebruikt of dat iemand vooral een eenzijdig gevoel heeft bij een bepaalde vriendschap? Dat heb ik ook ervaren in het verleden. Ik weet precies wat ik aan dit handje vol vrienden heb en ik kan je vertellen: het zijn chte vrienden.

Vrienden die letterlijk dag en nacht voor mij klaar staan. Toen het ooit slecht ging met de relatie, werd ik dezelfde avond nog opgehaald om de gedachte te verzetten. Zit ik in geldnood? Dan kan ik binnen no-time geld lenen - natuurlijk wel met heldere afspraken wat ik zelf ook natuurlijk zou doen. Ben ik ziek? Dan zijn er vrienden die mijn hond willen uitlaten, de boodschappen willen doen. Daar ben ik de afgelopen weken door mijn gezondheid zeker dankbaar voor geweest. Andersom zou ik natuurlijk exact hetzelfde doen. Niet te vergeten is dat ruzies natuurlijk ook horen bij vriendschap, zonder ruzies heb je geen goede vriendschap.

Met bepaalde familieleden heb ik bewust gebroken omdat het niet klikt. Geforceerd contact werkt nooit, zelfs niet wanneer het bloedverwanten zijn. Als het om het begrip 'kennissen' gaat, heb ik er wl een heleboel: kennissen zie ik als personen die je ook redelijk vaak ziet en spreekt, maar geen onderwerpen bespreekt die dichtbij komen. Tussen kennissen en vrienden zit een groot verschil. Op vrienden kun je bouwen en kennissen niet. Gelegenheidsmensen.

Met mijn vrienden onderneem ik natuurlijk ook leuke activiteiten naast het de hele dag door praten via WhatsApp: naar de bioscoop, samen shoppen maar ook gewoon gezellig bij elkaar op de bank zitten. Er hoeft niet eens een zinnig gesprek gevoerd te worden. Vrienden zijn ook 'de hele wereld' voor mij, daar waar ik zakelijk keihard ben. Ik doe alles voor vrienden en hecht er waarde aan om vriendschappen zo veel mogelijk invulling te geven.

Zo heb ik afgelopen week eindelijk iets gevonden waar ik al langer naar zocht: een vriendenboekje voor volwassenen. Hartstikke leuk. De nostalgie van vroeger en een stuk volwassener qua inhoud. Zo kunnen vrienden wat serieuzere informatie daarin zetten in plaats van de kinderachtige vragen uit het vriendenboekje in de jeugd. Vele kennissen (dus geen vrienden) vroegen ook direct waar ik dit vriendenboekje had gekocht, het blijkt dus dat ik niet de enige ben die dit een verrijking in zijn leven zou vinden. Het vriendenboekje is te bestellen op Bol.com, ik vond het mijn geld meer dan waard want ik zie het als een verrijking voor de vriendschappen die ik heb. Zo bouw je ook herinneringen op.

Het 'gekke' is dat er twee vrienden tussen zitten die ik maar een aantal keren per jaar zie. Zo heb ik een vriend die op een cruiseschip werkt en maar beperkt in Nederland is - deze jongen ken ik al sinds 2007 en weet praktisch alles over mij. Nog een andere vriendin die ik graag bij haar naam noem, Ebru Umar, zie ik niet vaak. Wel praten wij bijna dagelijks met elkaar en heeft zij ook invloed op mij als n van de weinigen. Adviezen neem ik negen van de tien keer direct over. Een warm mens, alhoewel velen door haar columns een verkeerd beeld creren over Ebru. Wij lijken op elkaar. Natuurlijk heb ik ook vrienden die ik wl vaak zie. Zo heb ik een vriendin die praktisch hetzelfde is als ik: zelfs haar interieur is nagenoeg identiek aan van dat van mij. Zij is een kopie van mijzelf en noemt mij de aangetrouwde homo. Ik keur het goed. Wij zijn tevens collega's waardoor wij elkaar bijna dagelijks zien en zorgen voor elkaars motivatie.

Tot slot heb ik nog twee vrienden die ouder zijn dan 50: de n heeft ongeveer de leeftijd van mijn oma terwijl ik met hem om ga alsof het een leeftijdsgenoot is. Ergens vind ik dat bizar maar onwijs tof. De ander is een vrouw waar ik ook op zakelijk gebied mee samenwerk - tevens zie ik dat als een enorme verrijking voor deze vriendschap.

Komende tijd ga ik heerlijk aan de slag met mijn vriendenboekje, ik kan niet wachten om de foto's te zien die er in worden geplakt want natuurlijk is er ook plaats voor een foto door diegenen die er in mogen schrijven. Heerlijk nostalgisch. 

Max Joling
Omhoog